เพื่อน

posted on 02 Jul 2009 22:41 by ohnaam  in Diary

................................................................................................ 

 

บางครั้งฉันก็ไม่ได้ยืนได้ด้วยตัวเอง

แต่เป็นเพราะความรัก

ความหวังดี

ความเชื่อมั่น

จากคนรอบตัว

.

ปราศจากสิ่งเหล่านั้น

ฉันก็ล้มเอาได้ง่ายดาย

.

ในวันที่ไม่ได้ใกล้ชิดกับเพื่อนเท่าวัยเรียน

ในวันที่หมดความเชื่อมั่น

ฉันเพิ่งคิดขึ้นมาว่า

ความจริงฉันคงไม่ได้มีดีอะไรเลย

.

ที่ฉันอุตส่าห์ก้าวมาได้ถึงตอนนี้ 

เพราะฉันมีเพื่อนที่ดี

เท่านั้นเอง

.

 

 

 

ล่องลอย

posted on 23 Jun 2009 22:58 by ohnaam  in Diary

 .

.

.

.

กลางเมืองฝนปรอย

เมฆเทาลอยลิ่ว

ใจปลิว

คิดถึงสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง

.

.

*หัวค่ำบนรถเมล์ วันลมแรง และใจลอย

 

 

บางสิ่งที่ผ่านเลย

posted on 06 Jun 2009 23:03 by ohnaam  in Diary

.............................................................................................................. 

เธอขึ้นรถเมล์ไปแล้ว

แต่เขายังยืนยิ้มอยู่

เด็กหนุ่มคนนั้น

.

รอยยิ้มหลากอารมณ์

รัก เอ็นดู อิ่ม เขินอาย

ไม่รู้สิ

ที่แน่นอนคือมีความสุข

.

และทำให้ฉันไพล่คิดถึงรอยยิ้มของใครบางคน

รอยยิ้มแบบเดียวกัน

เขาคงเคยมอบให้ใครคนหนึ่ง

เนิ่นนานมาแล้ว

.

รอยยิ้มแบบเดียวกันนั้น

ที่ฉันคงไม่มีวันได้รับ

.

กาลเวลาพรากหลายอย่างไปจากเรา

เติบโต เรียนรู้ เจ็บปวด ยอมรับ

และโดยไม่รู้ตัว

เฉยชา

.

บางความรู้สึกเกิดขึ้นได้ ณ วัยหนึ่งเท่านั้น

และเมื่อมันไม่เกิดในเวลานั้น

ก็เลิกหวังได้เลยว่ามันจะเดินทางมาถึงเรา

.

ตลอดกาล

ผ่านแล้วผ่านเลย

.

รอยยิ้มนั้นผ่านไปแล้ว

ไม่มีทางเกิดขึ้น และไม่มีวันจบลง

ด้วยเหตุผลเดียว

มันผ่านเลยไปแล้ว

เลยช่วงวัยและเวลา

.

ด้วยรอยยิ้มของคนอื่น

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันร้องไห้บนรถเมล์

.