ontheway

ถึงแก

แกบอกฉันว่า ทะเลที่แกอยู่ตอนนี้ฝนตกไม่เว้นวัน ตอนนั้นฉันถามแกไปว่า แกได้ถ่ายรูปไว้บ้างไหม ฝนตกกลางทะเล

แกบอกว่า นั่นสิ แล้วทำเหมือนเพิ่งนึกได้ แกว่า ขืนแกออกมาถ่ายกล้องก็เปียกหมด หรือไม่ฟ้าก็อาจผ่าเอา เพราะเกาะที่แกอยู่ฟ้าแรงและเพิ่งผ่าเสาสัญญาณโทรศัพท์ไปไม่นานนี้เอง

ฉันเพิ่งรู้ตอนนั้นแหละว่าจากบ้านพักของแกมองไม่เห็นทะเล แต่แกบอกว่า แกอาจจะออกมาถ่ายรูปตอนฝนตั้งเค้าก็ได้

ที่ฉันถามแกเรื่องถ่ายรูปฝนกลางทะเล ไม่ใช่ว่าฉันพิศวาสการถ่ายรูปขนาดนึกอยากบันทึกภาพในทุกสถานการณ์ หรือแค่เห็นว่าภาพฝนกลางทะเลไม่ได้หาถ่ายได้ง่าย ๆ สำหรับคนจากเมืองที่มีแต่แม่น้ำอย่างฉัน แต่เป็นเพราะฉันชอบบรรยากาศของมันจริง ๆ

ฉันเห็นฝนตกกลางทะเลครั้งแรกจากภาพขาวดำในนิตยสารเล่มหนึ่ง กลางทะเลมีเรือประมงอยู่สองสามลำ ฝนสาดลงมาเป็นสายจากฟ้าที่ถูกปกคลุมด้วยเมฆสีดำสู่ทะเลอึมครึมเพราะเงาฝน ถึงเป็นแค่ภาพไร้สีสัน ไร้การเคลื่อนไหว และปราศจากเสียง มันก็ประทับอยู่ในใจและทำให้ฉันอยากเห็นฝนกลางทะเลกับตาตัวเองสักครั้ง

และวันหนึ่งฉันก็ได้อยู่ในสถานการณ์นั้นจริง ๆ

ความจริงทะเลตอนฝนตกน่าจะดูเหงานะ เมฆทะมึนบนฟ้า ฝนขาวโพลน กับทะเลปั่นป่วน ภาพที่มีแต่น้ำกับน้ำน่าจะให้ความรู้สึกเวิ้งว้างพิลึก แต่ฝนกลางทะเลที่ฉันเจอกลับไม่ให้ความรู้สึกอย่างนั้น

ตอนนั้นฉันอยู่บนเรือกลางทะเลตรังระหว่างกลับจากเกาะรอก เป็นการเดินทางกับเพื่อนฝูงที่แกเองก็รู้จักดีรวมแล้วเกือบสิบคน เรือแล่นมาไกลและอีกไม่นานก็จะถึงฝั่งแล้ว ฟ้าโปร่งและแดดแรงมาตลอดทาง แต่อยู่ ๆ เมฆฝนกลุ่มใหญ่ก็เคลื่อนตัวเข้ามาหาเราเรื่อย ๆ (ที่จริงเราก็เป็นฝ่ายเคลื่อนเข้าไปหามันเหมือนกัน) ไม่นานก็รู้สึกถึงเม็ดฝน

เรือที่มีหลังคาอยู่ครึ่งลำกำบังอะไรไม่ได้หรอกเมื่อลมแรงและฝนกระหน่ำหนักขึ้น เราเลยพากันมานั่งตรงหัวเรือ ตากฝน และร้องเพลงกัน

บางทีการจะมองอะไรในมุมไหนก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์นะ ตอนนั้นอารมณ์เราเป็นแบบไหน เราอยู่กับใคร และคนรอบข้างตัวเรารู้สึกยังไงอยู่ ฝนกลางทะเลตอนนั้นเลยไม่ได้ทำให้ฉันเหงา แต่ทำให้ฉันรักโลกของเราที่สร้างปรากฏการณ์นี้ขึ้นมา

มองขึ้นไปฉันเห็นเมฆกับน้ำฝนที่หล่นลงมา เบื้องล่างของฉันมีผืนน้ำรสเค็มคอยรองรับหยดน้ำรสจืดอยู่ ตัวฉันกับเพื่อนเปียกปอนและข้าวของก็เปียกชื้น แต่เราไม่มีอะไรต้องกังวล ช่วงเวลาสั้น ๆ นั้นฉันรู้สึกเหมือนได้กลับเป็นเด็กอีกครั้ง

แล้วแกล่ะ แกเห็นฝนกลางทะเลอยู่แทบทุกวัน แกคิดถึงอะไรและรู้สึกยังไงเวลาเฝ้ามองมันอยู่

หรือแกมัวแต่กลัวฟ้าผ่า

ไม่เป็นไรหรอกน่า ถ้าแกไม่ได้สาบานอะไรไว้ก็ไม่ต้องห่วงหรอก เชื่อฉันสิ

จากฉันเอง