ontheway

แสงแรกของจักรวาล  

โดย นิวัต พุทธประสาท

สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม  

สารภาพว่าซื้อหนังสือเล่มนี้มาด้วยความผิดพลาด ตอนนั้นอยากอ่านงานของทินกร หุตางกูร  แต่ด้วยความที่ปกสไตล์คล้ายกัน ผนวกกับความเบลอกับผู้คนและหนังสือมากมายในงานสัปดาห์หนังสือ กว่าฉันจะรู้ตัวว่า ซื้อผิดนี่หว่า ก็เมื่อกลับถึงบ้านนั่นแหละ แต่เมื่อได้ลองพลิกอ่านก็พบว่ามันเป็นความพลาดที่เยี่ยมมาก

ปกติฉันไม่ค่อยชอบอ่านเรื่องสั้น เพราะมักรู้สึกว่าไม่อิ่ม หลายเรื่องจบแบบค้าง ๆ คา ๆ  หนังสือรวมเรื่องสั้นหลายเล่มที่บ้านเลยมีที่คั่นหนังสือเสียบ อ่านค้างวางไว้ให้ฝุ่นจับอย่างนั้น แต่เล่มนี้ แสงแรกของจักรวาล กลับให้ความรู้สึกต่างไป และทำลายกำแพงที่ฉันมีกับเรื่องสั้นลงได้

ฉันอ่านโดยสุ่มเลือกเรื่องที่สนใจก่อน จบเรื่องหนึ่งก็กระโดดข้ามไปเรื่องโน้นทีเรื่องนี้ทีตามอารมณ์ แต่ละเรื่องเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ทั่วไปโดยมีฉากหลังเป็นยุคสมัยที่เราอยู่ ชีวิตสามัญของใครบางคน - นักร้องคาเฟ่ พนักงานบริษัท เด็กเร่ขายของ เป็นมนุษย์แบบที่ดำรงอยู่รอบ ๆ ตัวเรา หรืออาจเป็นตัวเรา - ดำเนินไปเรื่อย ๆ ภายใต้ผลกระทบจากสังคมซึ่งพวกเขาไม่อาจหลีกเลี่ยง เพียงแต่เมื่ออ่านจบกลับให้ความรู้สึกเปลี่ยวเหงาอย่างน่าประหลาด คล้ายว่าทุกชีวิตช่างว่างเปล่าและไร้สิ่งยึดเหนี่ยว แต่พวกเขาก็ยังอยู่กับมันพร้อมความโหยหาสิ่งในความทรงจำเก่าเก็บ กับการแสวงหาบางอย่าง อาจเป็นใครสักคน ความรัก หรือความฝัน แต่ก็เพียงลาง ๆ จาง ๆ

ในบรรดาเรื่องที่อ่าน ฉันชอบ ภาพสุดท้าย มากที่สุด  ความสัมพันธ์ชายหนุ่มช่างภาพกับหญิงสาวแม่บ้านของอพาร์ตเมนต์ กับช่องว่าง และความรู้สึกที่ไม่อาจสื่อถึงกัน

ภาษาของนิวัตเรียบง่ายมาก มันไหลเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ มีจังหวะของตัวเอง ไม่มีประโยคแปลกแปร่ง หรือการพยายามประดิษฐ์คำ (หรือถ้ามีบ้างก็คงกลมกลืนกับเรื่องจนฉันไม่รู้สึก) ซึ่งก็เข้ากันกับเรื่องได้ดี มันคล้ายเราฟังเรื่องของคนใกล้ตัว แต่ก็กลับสัมผัสความรู้สึกนั้นได้ราวกับเป็นความรู้สึกของตัวเอง

แสงแรกของจักรวาล เป็นรวมเรื่องสั้นคัดสรร ทุกเรื่องเคยตีพิมพ์ในนิตยสารหรือหนังสือรวมเรื่องสั้นเล่มอื่น ๆ มาแล้ว แต่ได้ปรับปรุงแก้ไขรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อตีพิมพ์รวมเล่มในครั้งนี้

ใครอยากอ่านเรื่องสั้นรสกลมกล่อม เกี่ยวกับความรัก ความเหงา ความเศร้า ความแปลกแยก ขอแนะนำ

edit @ 20 Apr 2008 15:03:48 by ระหว่างทาง