ฝนดอกไม้

posted on 12 Mar 2009 22:24 by ohnaam  in Diary
........................................................................................................................ 
อากาศร้อน แต่สองสามวันมานี้ตกค่ำก็ลมแรง
บางครั้งนึกอยากให้ฝนตก แต่ฝนไม่ตกลงมาซักที
ชอบดอกไม้ของฤดูนี้จริง ๆ เป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่งที่ทำให้ยิ้มได้ในช่วงนี้
ต้องขอบคุณกทม. หรือบ้านไหนก็ตามที่มีพื้นที่แล้วช่วยกันปลูกต้นไม้ให้ออกดอก
มันเผื่อแผ่ความสุขมาถึงคนไม่มีดอกไม้เป็นของตัวเองอย่างเรา
ต้นอินทนิลบนเกาะกลางกำลังบานสวย
บ้างต้นแทบจะไม่เหลือใบ
แต่ลมแรงช่วงนี้ก็ทำให้มันร่วงหล่น
เราไม่นึกเสียดายนะที่มันร่วง
ก็คือหนึ่งในการเปลี่ยนแปลง
ดอกไม้อยู่บนต้นก็สวยอย่างดอกไม้ที่อยู่บนต้น
ดอกไม้ร่วงก็สวยอย่างดอกไม้ที่ร่วง
อยากยืนใต้ต้นไม้ออกดอกยังไง
ก็อยากยืนใต้ต้นไม้ดอกร่วงพรูเหมือนกัน
ระหว่างทางเดินกลับคอนโดต้องผ่านเกาะกลางถนนที่ปลูกต้นนนทรี
นนทรีออกดอกสีเหลืองเต็มต้น
และพอโดนลมแรง ๆ ดอกที่เคยเหลืองอยู่บนต้นก็หล่นมาเหลืองอยู่บนพื้น
สองสามวันที่พอข้ามถนนมาหยุดตรงเกาะกลางแล้วต้องชะงัก
หยุดมองดอกไม้สีเหลืองที่หล่นกองอยู่บนพื้น
มองด้วยความรู้สึกเดียวกันทั้งสองสามวันนั้น
คือนึกอยากหยิบมันขึ้นมาแล้วโปรย
ให้เป็นฝนดอกไม้
ถ้าฝนตกลงมาเป็นดอกไม้จะเป็นยังไงกันนะ
แน่นอนว่าไม่กล้าทำ
โปรยดอกไม้ลงมาเป็นฝน
แต่นึกถึงเพลง
.
ฝนดอกไม้
.
เมฆฝนมัวมนมืดมา
ครอบคลุมฟากฟ้ามืดฝัน
โหยหาแสงวามตะวันฝัน
มาส่องเอื้อชีพอันอับเฉา
คอยฉันคอยมานานเหลือเกิน
เผชิญคืนวันอันเงียบเหงา
มีเพียงตัวเองกับเงาเหงา
เศร้าเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย
จึงเมื่อเธอมอบรอยยิ้มมา
เจิดแจ่มจ้าดังแสงแดดฉาย
ความมืดมนแลลับกลับกลาย
เป็นฝนดอกไม้พรายใจ
ท้องทุ่งแห่งชีวิตฉัน
ก็พลันเบิกบานสดใส
ขอบฟ้าแรรุ้งเรืองไร
ฉ่ำชื่นในชีวา
เมฆแห่งหวังตั้งเค้าในอุรา
หลั่งมา...
เป็นฝนดอกไม้
.
.
อยากให้ชีวิตมีฝนดอกไม้ตกลงมาสักที
.
.
เพลงฝนดอกไม้ เขียนเนื้อโดยพิบูลศักดิ์ ละครพล ร้องโดย ศักด์สิริ มีสมสืบ
มาจากอัลบั้มเกี่ยวก้อย อีกหนึ่งอัลบั้มที่ฟังจนพรุน แถมมีแต่เทป ซีดีไม่มีขาย
ฟังครั้งแรกตอนอยู่ปีสาม และเป็นอัลบั้มที่พกไปฟังระหว่างเดินทางไปน่านครั้งแรก
การเดินทางที่มีหมอกเต็มไปหมด ทั้งหมอกหนาวและหมอกฝน
เนื้อเพลงในอัลบัมนี้เหมือนบทกวี เพราะมีกวีเป็นคนแต่งเนื้อและร้องเอง
เลยเข้ากับบรรยากาศการเดินทางสุด ๆ
แค่ชื่อเพลงในอัลบัมก็โรแมนติกไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว ดูสิ
ความรักอยู่หนใด  ยังคง  ขอเพียง(ขวัญใจ)  ดวงจันทร์ในดวงใจ  นกในหัวใจ  เกี่ยวก้อย  ฝนดอกไม้  เมฆคิดถึง  ลังเล  แน่วแน่
.
(ขอพักเรื่องเล่าระหว่างเดินทางที่ค้างไว้ทั้งทริปลำปางและเชียงของก่อนค่ะ ช่วงนี้ทิ้งบล็อกตัวเองรกร้าง ไม่ใช่เพราะได้ไปตะลอนทัวร์ที่ไหน แต่เพราะงานยุ่งมากๆๆๆๆๆๆๆ  ได้แต่เขียนบันทึกไปวัน ๆ  เพิ่งได้พอมีเวลามาเขียนอะไรที่พอจะเอามาลงในนี้ได้ ขอบคุณทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาค่ะ)

 

edit @ 12 Mar 2009 22:35:46 by ระหว่างทาง

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ว่า คิดถึงเหมือนกัน

ฉันเริ่มจะว่าง แต่ก็ไม่ว่างซะทีเดียว

เริ่มจะเขียนโปสการ์ด

แต่ยังไม่มีอารมณ์

หนังสือก็ยังไม่ได้อ่านจนจบ


ธุรกิจติดค้างมากจริง

แต่ว่าตอนนี้ดอกไม้บาน สวยมากๆ

ต้นหูกวางก็เริ่มเป็นสีส้มตัดกับทะเลสีฟ้า

เมื่อคืนพระจันทร์ก็สว่างจ้า

โอ้ย ลันตา สวยมากกๆๆๆ

#1 By walk my own way ^^ on 2009-03-13 08:02

ตอนนี้เป็นช่วงที่ต้องยอมรับการเปลี่ยนแปลง
ที่มันความจริงที่ต้องเข้าใจและยอมรับมันให้ได้
เหมือนดอกไม้ร่วงหล่น แต่ไม่มีฝนฉ่ำให้เย็นใจหรอกนะคะ


big smile

#2 By moodee on 2009-03-15 23:12

ผมมาจากพันทิป หาข้อมูลหลีเป๊ะ คือจะไปเที่ยวปลายเมษา บังเอิญเจอ หรือ เจอมาบังเอิญบล็อกนี้เข้า ...ดูจากเว็ปลิ้งค์แล้ว ให้คิดไปเองว่า...น่าจะไป-มาทางเดียวกันได้ ขอยินดีที่จะได้รู้จักนะครับopen-mounthed smile

#3 By ชลสิทธิ์ (124.120.134.104) on 2009-03-17 01:08

แถวบ้านก็เฉิดฉาย ด้วย ดอกคูณเหลืองแจ่ม เรียงราย ขาดเพียงเสียงแคน คงคิดว่าอยู่ขอนแก่น

ดอกไม้สีขาว ที่ไม่รู้จักชื่อ พยายามปืนไปเก็บฝัก ก็สูงเกินเอื้อม กำลังลุ้นรอ ดอกช่อต่ำสุด ให้กลายเป็นฝัก

ลมร้อน ลมแล้ง พัดเอื่อยเฉื่อย

คิดถึงถนนชนบท คิดถึงเกาะกลางทะเล

คิดถึงนะจ้ะ

big smile

#4 By friday on 2009-03-17 13:42

ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ ลอยมาพร้อมกับลมฝนเย็นๆ big smile

#5 By ~ N ~ on 2009-03-24 23:31

ครั้งหนึ่งเคยเดินผ่านต้นอินนนท์
ดอกร่วงลงมาตามลม
รู้สึกมีความสุขจริงๆ
แต่ดอกไม้ก็อยู่ไม่นาน
เมื่อร่วงหมดก็อดที่จะใจหายไม่ได้

คงต้องรอฤดูใหม่ผ่านมา