ฝนหล่นในอารมณ์
posted on 22 May 2009 23:03 by ohnaam in Diary.......................................................................................................................
ฝนตก
ฝนตกอีกแล้ว
ฝนชอบตกเวลากลับบ้าน
นั่งอยู่ออฟฟิศรอให้ฝนซา
หนึ่งทุ่มกว่า
นึกว่าฝนหยุดแล้ว
แต่ยังตกปรอย ๆ
กางร่มสีน้ำเงิน
ก้าวออกจากตึก
อ้าว...ร่มหักนี่นา
ทำไงได้
คงต้องซื้อใหม่จริง ๆ ซักที
ฟุตปาตเฉอะแฉะ
รองเท้าหนังคู่เก่าที่พร้อมทำคนใส่ลื่นเสมอ
ฝนปรอย
ทุกอย่างทำให้ต้องก้าวช้า
ช้ากว่าปกติ
ทั้งที่ปกติก็ค่อนข้างช้า
น้ำขังเจิ่งนองระหว่างทาง
ก้าวย่างยิ่งช้า
หยุดมองเม็ดฝนที่หล่นลงมา
เป็นวงน้ำ
ติ๋ง ติ๋ง ติ๋ง ติ๋ง ติ๋ง
หยุดนิ่ง
และถอนใจ
บางอย่างกระทบอารมณ์
เชื่องช้า
ฝนเชื่องช้า
ก้าวเชื่องช้าเลาะเลียบริมทาง
เหมือนหลุดออกมาจากทุกสิ่ง
กดร่มปิดหน้า
ฮัมเพลงที่แวบมาในหัวแผ่วเบา
สิ่งที่มองเห็นคือพื้นถนนเงา ๆ
กับเท้าผู้คน
ไฟรถบนถนนเป็นสีแดง
สะท้อนพื้นถนนนวลน้ำเป็นสีแดง
อารมณ์สับสนปนเป
เหมือนจะสงบ
เหมือนจะเหงา
เหมือนจะคิดถึง
ฝนตก
เปียกชื้น
ที่ใจ
#1 By tiew@fine on 2009-05-22 23:17