ontheway

.

.

ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

.

ฉันคิดประโยคนี้ขึ้นมาอีกครั้ง เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้

.

เสียงกระดิ่งลมตรงชายคาบ้านยังดังอยู่ ดังตั้งแต่เช้า ลมสะกิดนิดหน่อยก็ไหวตาม

บางครั้งเราก็เป็นแบบนั้น

เพียงแต่น้อยครั้ง ที่ใจกายอ่อนไหวไปกับอะไรแล้วให้ผลลัพธ์น่าพิสมัยเหมือนเสียงกระดิ่งลม ส่วนใหญ่ก็มักล้มระเนระนาด ไม่มีผลเป็นรูปธรรม แต่ทุกอย่างก็ล้มครืนลงมาแล้วในใจเราเอง

.

เราคนเดียวเท่านั้นเองที่รู้ว่าทุกอย่างมันหักพังแล้ว แต่ยังมืดแปดด้านว่าจะกอบโกยมันขึ้นมายังไง

ปล่อยซากไว้รกร้าง ซักวันคงถูกซากใหม่ทับถม พอกพูน

ไม่รู้เหมือนกันว่าพื้นที่ในใจมีที่ไว้บรรจุซากปรักหักพังพวกนี้ซักเท่าไหร่

.

ซากของจิตวิญญาณ พลังใจ ความเชื่อมั่น และศรัทธา

ในทุกสิ่งทุกอย่าง

ชีวิต ความรัก ผู้คน

.

.

.

.

(นี่คือสิ่งที่มาพร้อมการเติบโตงั้นหรือ)